وصف بهشت به استناد قرآن و سنت

الحمدُ لله مبلِّغ الراجِی فوق مأمولِه، ومعطی السائِل زیادهً على سُؤلِه،المنَّانِ على التائب بصَفحِه وقَبولِه، خَلق الإِنسانَ وأَنشأَ داراً لِحُلُولِه،وجعل الدنیا مرحلهً لِنُزولِه، فتوَطَّنها مَنْ لم یعرفْ شَرفَ الأخرى لخُمُوُلِه،فأخذَ منها کارهاً قبل بلوغِ مأموله، ولم یُغْنِه ما کسَبه من مالٍ وولدٍ حتىانهْزَم فی فُلولِه، أوَ مَا تَرى غِربانَ الْبَین تَنُوحُ على طُلُولِه، أمَّاالموفَّقُ فَعَرَفَ غرورَها فلمْ ینخدِع بمُثُولِه، وسابَقَ إلى مغفرهٍ من اللهوجنهٍ عرضُها السماء والأرضُ أعِدَّتْ للذینَ آمنوا بالله ورسولِه، وأشْهدُ أنْ لاإِله إِلاَّ الله وحدَه لا شریکَ له شهادهَ عارفٍ بالدلیلِ وأصُولِه، وأشْهدُ أنَّمحمداً عبدُه ورسولُه ما ترَدَّد النسیمُ بین شمالِه وجنوبِه ودَبُورِه وقَبولِه،صلَّى الله علیه وعلى أبی بکر صاحبِه فی سفرِهِ وحلولِه، وعلى عمرَ حامِی الإِسلامِبسیفٍ لا یخافُ من فُلولِه، وعلى عثمانَ الصابرِ على البلاءِ حینَ نزولِه، وعلىعلیٍّ الماضِی بشجاعتِه قبلَ أن یصولَ بنصُولِه، وعلى آلِه وأصحابِه والتابعینَ لهمبإحسانٍ ما امتَدَّ الدهرُ بِطُوله، وسلَّم تسلیماً.

برادر عزیزم:  به سوی مغفرت پروردگارتان و بهشتی که عرض آن به اندازه آسمان و زمین است، بشتابید. بهشتی که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده و نه به قلب کسی خطور کرده است. الله تعالی می فرماید:*مَثَلُ الْجَنَّهِ الَّتِی وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُکُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْکَ عُقْبَى الَّذِینَ اتَّقَوْا وَعُقْبَى الْکَافِرِینَ النَّارُ*[۱] «بهشتی که به متقین وعده داده شده از زیر آن نهرها روان است میوه و سایه های آن دائمی است آن عاقبت کسانی است که تقوای پروردگار را رعایت کردند و سرانجام کافران آتش است.» خداوند در وصف بهشت می فرماید که ما آن را برای اهل آن قرار دادیم.

و می فرماید:*مَثَلُ الْجَنَّهِ الَّتِی وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِیهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَیْرِ آَسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ یَتَغَیَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّهٍ لِلشَّارِبِینَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَلَهُمْ فِیهَا مِنْ کُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَهٌ مِنْ رَبِّهِمْ کَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِی النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِیمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ*[۲] «بهشتی که به متقین وعده داده شده در آن نهرهایی است که آب آن تغییرناپذیر است و نهرهایی از شیری که طعم آن دگرگون نمی شود و نهرهایی از شراب که برای نوشندگان لذت بخش است و نهرهایی از عسل ناب وجود دارد و از هر میوه که بخواهند برایشان فراهم است و مغفرت پروردگار شامل حال آنهاست. آیا این مانند کسی است که در آتش جاویدان می باشد و از آبی جوشان خورانده می شوند که روده هایشان در نتیجه آن از هم می پاشد؟» و می فرماید:*وَبَشِّرِ الَّذِینَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ کُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَهٍ رِزْقًا قَالُوا هَذَا الَّذِی رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِیهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَهٌ وَهُمْ فِیهَا خَالِدُونَ*[۳] «و به کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده اند بشارت بده به باغهایی که از زیر آن نهرها جاریست تمام میوه های آن روزی ایشان می شود، می گویند: این همان چیزی است که پیش از این روزی ما بوده است. و مانند آن برایشان آورده می شود؛ و برایشان در آنجا همسرانی پاکیزه خواهد بود و در آن جاویدانند.» و می فرماید:*وَدَانِیَهً عَلَیْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِیلًا (۱۴) وَیُطَافُ عَلَیْهِمْ بِآَنِیَهٍ مِنْ فِضَّهٍ وَأَکْوَابٍ کَانَتْ قَوَارِیرَا(۱۵) قَوَارِیرَ مِنْ فِضَّهٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِیرًا (۱۶) وَیُسْقَوْنَ فِیهَا کَأْسًا کَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِیلًا (۱۷) عَیْنًا فِیهَا تُسَمَّى سَلْسَبِیلًا (۱۸) وَیَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَیْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (۱۹) وَإِذَا رَأَیْتَ ثَمَّ رَأَیْتَ نَعِیمًا وَمُلْکًا کَبِیرًا*[۴] «سایه ها بر ایشان نزدیک است و میوه ها در اختیارشان می باشد و ظروفی از نقره و جامهای بلورین پیرامون آنها گردانده می شود. و جامهایی از  نقره که به اندازه مقدر شده است. و در آن از شرابی که با زنجبیل مخلوط شده است می نوشند. چشمه ای در آن است که سلسبیل نامیده می شود. و بر گرد آنان پسران جاودانی می گردند. چون آنها را ببینند گمان می کنند که مرواریدهایی پراکنده اند. و آنها را در حالی می بینی که دارای نعمت و سرزمین بزرگی هستند.» و می فرماید:*فِی جَنَّهٍ عَالِیَهٍ (۱۰) لَا تَسْمَعُ فِیهَا لَاغِیَهً (۱۱) فِیهَا عَیْنٌ جَارِیَهٌ (۱۲) فِیهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَهٌ (۱۳) وَأَکْوَابٌ مَوْضُوعَهٌ (۱۴) وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَهٌ (۱۵) وَزَرَابِیُّ مَبْثُوثَهٌ*[۵] «در بهشتی هستند که در درجه اعلا قرار دارد. در آن سخنان بیهوده نمی شنوند. و در آن چشمه ای روان است. در آن تختهای بلندی وجود دارد. جامهایی نهاده شده و پشتیهایی چیده شده و فرشهایی گسترده شده است.» و می فرماید:*یُحَلَّوْنَ فِیهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِیهَا حَرِیرٌ*[۶] «در آنجا با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته می شوند و لباسهایشان از حریر است.» و می فرماید:*عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّهٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا*[۷] «جامه های ابریشمی سبز و دیباهایی ستبر بر ایشان است و دستبندهایی از نقره است و پروردگارشان شرابی پاک به آنان می نوشاند.» و می فرماید:*مُتَّکِئِینَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِیٍّ حِسَانٍ*[۸] «بر بالشهای سبز و فرشهای نیکو تکیه زده اند.» و می فرماید:*مُتَّکِئِینَ فِیهَا عَلَى الْأَرَائِکِ لَا یَرَوْنَ فِیهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِیرًا*[۹] «در آن بر تختهایی تکیه زده اند که نه گرمایی به آنها می رسد و نه سرمایی.» و می فرماید:*إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ (۵۱) فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ (۵۲) یَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِینَ (۵۳) کَذَلِکَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِینٍ (۵۴) یَدْعُونَ فِیهَا بِکُلِّ فَاکِهَهٍ آَمِنِینَ*[۱۰] «متقین در مقام امینی هستند. در باغها و چشمه سارها.لباسهایی از حریر و دیبای ستبر می پوشند و در مقابل هم نشسته اند و همچنین  آنها را با حوریانی درشت چشم همسر می گردانیم. در آنجا هر میوه ای که بخواهند به راحتی در اختیارشان قرار داده می شود.» و می فرماید:*ادْخُلُوا الْجَنَّهَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ تُحْبَرُونَ (۷۰) یُطَافُ عَلَیْهِمْ بِصِحَافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَأَکْوَابٍ وَفِیهَا مَا تَشْتَهِیهِ الْأَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْیُنُ وَأَنْتُمْ فِیهَا خَالِدُونَ (۷۱) وَتِلْکَ الْجَنَّهُ الَّتِی أُورِثْتُمُوهَا بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۷۲) لَکُمْ فِیهَا فَاکِهَهٌ کَثِیرَهٌ مِنْهَا تَأْکُلُونَ (۷۳) إِنَّ الْمُجْرِمِینَ فِی عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ*[۱۱] «شما و همسرانتان شادمانه داخل بهشت شوید. سینه هایی از طلا و جامهایی در برابر آنان می گردانند و در آنجا آنچه دل آرزو کند و چشم از آن لذت ببرد وجود دارد و شما در آن جاویدانید. و آن بهشتی است که برای آنچه انجام دادید به ارث برده اید. برای شما در آنجا میوه های فراوانی خواهد بود که از آن می خورید. مجرمان در عذاب جهنم جاویدانند.» و می فرماید:*فِیهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ (۵۶) فَبِأَیِّ آَلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ (۵۷) کَأَنَّهُنَّ الْیَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ*[۱۲] «در آن زنانی که نگاههایشان را فروهشته اند وجود دارد که دست هیچ جن و انسی قبل از ایشان به آنها نرسیده است. پس کدامیک از نعمتهای پروردگارتان را انکار می کنید. گویی که ایشان یاقوت و مرجانند.» و می فرماید:*فِیهِنَّ خَیْرَاتٌ حِسَانٌ (۷۰) فَبِأَیِّ آَلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ (۷۱) حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِی الْخِیَامِ*[۱۳] «در آن نیک خو و نیک رویند. پس کدامین نعمت پروردگارتان را انکار می کنید. حورانی سفید بدن در خرگاه ها مخصوص شوهران خودند.» و می فرماید:*فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِیَ لَهُمْ مِنْ قُرَّهِ أَعْیُنٍ جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ*[۱۴] «هیچ نفسی نمی داند چه چیز برای ایشان از آنچه که روشنی چشم است به خاطر آنچه انجام داده اند پنهان شده است.» و می فرماید:*لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِیَادَهٌ وَلَا یَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّهٌ أُولَئِکَ أَصْحَابُ الْجَنَّهِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ*[۱۵] «برای کسانی که نیکویی کردند نیکی و زیادتر بر آن است. کدورت و تیرگی روی آنها را فرا نمی گیرد. آنان یاران بهشتند و در آن جاویدانند.» پس آن نیکی همان بهشت است زیرا مکانی بهتر از آن وجود ندارد و زیادتر بر آن نگاه کردن به وجه پروردگار بخشنده می باشد که به منت و کرم خود می بخشد. و آیات در وصف بهشت و نعمتها و خوشی ها و خرمی و وسعت آن زیاد است.

و اما احادیث:

**عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ قَالَ قُلْنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنَا عَنْ الْجَنَّهِ مَا بِنَاؤُهَا قَالَ لَبِنَهٌ مِنْ ذَهَبٍ وَلَبِنَهٌ مِنْ فِضَّهٍ مِلَاطُهَا الْمِسْکُ الْأَذْفَرُ حَصْبَاؤُهَا الْیَاقُوتُ وَاللُّؤْلُؤُ وَتُرْبَتُهَا الزَّعْفَرَانُ مَنْ یَدْخُلُهَا یَخْلُدُ لَا یَمُوتُ وَیَنْعَمُ لَا یَبْأَسُ لَا یَبْلَى شَبَابُهُمْ وَلَا تُخَرَّقُ ثِیَابُهُمْ**[۱۶] (از ابوهریره روایت است که گفت: گفتیم ای رسول خدا به ما خبر بده که بهشت چگونه بنا شده است؟ فرمود:بنای آن از طلا و نقره و گل دیوار آن با مسک خوشبویی مخلوط شده است و سنگ فرش آن از یاقوت و مروارید و خاک آن از زعفران می باشد. هرکس داخل آن شود جاودان می ماند و نمی میرد و منعم می گردد و هرگز دچار نارحتی نمی شود و جوانیشان از بین نمی رود و اسباب و وسایل آن کهنه و پاره پاره نمی گردد.)

** و عن عُتْبَهُ بْنُ غَزْوَانَ رضی الله عنه انه خطب فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الدُّنْیَا قَدْ آذَنَتْ بِصَرْمٍ وَوَلَّتْ حَذَّاءَ وَلَمْ یَبْقَ مِنْهَا إِلَّا صُبَابَهٌ کَصُبَابَهِ الْإِنَاءِ یَتَصَابُّهَا صَاحِبُهَا وَإِنَّکُمْ مُنْتَقِلُونَ مِنْهَا إِلَى دَارٍ لَا زَوَالَ لَهَا فَانْتَقِلُوا بِخَیْرِ مَا بِحَضْرَتِکُمْ وَلَقَدْ ذُکِرَ لَنَا أَنَّ مَا بَیْنَ مِصْرَاعَیْنِ مِنْ مَصَارِیعِ الْجَنَّهِ مَسِیرَهُ أَرْبَعِینَ سَنَهً وَلَیَأْتِیَنَّ عَلَیْهَا یَوْمٌ وَهُوَ کَظِیظٌ مِنْ الزِّحَامِ**[۱۷] (از عتبه بن غزوان روایت شده که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ خطبه خواند و حمد و ثنای الله را گفت سپس فرمود:دنیا می داند که به سرعت می گذرد و شتابنده بودن آن کم شده و از آن جز کمی نمانده است مانند آب داخل ظرفی که صاحبش، آن را می نوشد و شما از آن به سوی منزلی دیگر منتقل می شود که برای آن زوال و نابودیی نیست. پس با بهترین اعمالتان منتقل شوید. و برای مان ذکر نمود که فاصله بین دو قسمت یک در بزرگ از درهای بهشت، مسیرش چهل سال است و بر آن روزی می آید در حالیکه پر از مردم شده است.)

**وعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِی الْجَنَّهِ ثَمَانِیَهُ أَبْوَابٍ فِیهَا بَابٌ یُسَمَّى الرَّیَّانَ لَا یَدْخُلُهُ إِلَّا الصَّائِمُونَ**[۱۸]  (از سهل بن سعد _ رضی الله عنه _ از پیامبر _صلی الله علیه و سلم _ روایت است که فرمود: بهشت هشت دروازه دارد در آن دری وجود دارد که الریان نامیده می شود و جز روزه داران از آن داخل نمی گردند.)

**وعن أُسَامَهُ بْنُ زَیْدٍ رضی الله عنه ان النبی صلی الله علیه وسلم قال:أَلَا هل من مُشَمِّرٌ الی الجَنَّهِ فَإِنَّ الْجَنَّهَ لَا خَطَرَ لَهَا هِیَ وَرَبِّ الْکَعْبَهِ نُورٌ یَتَلَأْلَأُ وَرَیْحَانَهٌ تَهْتَزُّ وَقَصْرٌ مَشِیدٌ وَنَهَرٌ مُطَّرِدٌ وَثمره نَضِیجَهٌ وَزَوْجَهٌ حَسْنَاءُ جَمِیلَهٌ وَحُلَلٌ کَثِیرَهٌ ومَقَامٌ فی أَبَدٍ فِی دارٍ سلیمهٍ و فاکههٌ وخضرهٌ وحَبْرَهٌ وَنعمهٌ فِی مَحَلَّهٍعَالِیَهٍ بَهِیَّهٍ قَالُوا یا رسولَ الله نَحْنُ الْمُشَمِّرُونَ لَهَا قَالَ قُولُوا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فقال القوم: ان شاء الله**[۱۹] (از اسامه بن زید روایت شده که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند:آیا کسی هست که به سوی بهشت میل و رغبت داشته باشد و برای آن بکوشد؛ بهشتی که در آن از چیزی منع نمی شود و قسم به پروردگار کعبه نوری درخشان است و باد خوشی می وزد و قصری آماده شده و نهری پیوسته جاریست و میوه های رسیده و زنان بسیار زیبا و لباسهای بسیار است و جایگاهی است که تا ابد در آن میوه وجود دارد و سرسبز می باشد و پر از خوشی است و نعمتها در اوج درخشندگی هستند. گفتند ای رسول خدا ما به آن رغبت داریم و برای آن می کوشیم. فرمودند: بگویید ان شاء الله. پس همه گفتند: ان شاء الله.)

**وعَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ ان نبی صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ فِی الْجَنَّهِ مِائَهَ دَرَجَهٍ أَعَدَّهَا اللَّهُ لِلْمُجَاهِدِینَ فِی سَبِیلِهِ کُلُّ دَرَجَتَیْنِ مَا بَیْنَهُمَا کَمَا بَیْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَإِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَسَلُوهُ الْفِرْدَوْسَ فَإِنَّهُ أَوْسَطُ الْجَنَّهِ وَأَعْلَى الْجَنَّهِ وَفَوْقَهُ عَرْشُ الرَّحْمَنِ وَمِنْهُ تَفَجَّرُ أَنْهَارُ**[۲۰] (از ابوهریره _ رضی الله عنه _ روایت است که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند: بهشت صد درجه دارد که خداوند آن را برای مجاهدین در راهش آماده کرده است. بین هر دو درجه به اندازه بین آسمان و زمین فاصله وجود دارد. پس هرگاه شما چیزی را از خداوند خواستید فردوس را از او بخواهید که آن بهترین جای بهشت است و بالاترین آن است و بالای آن عرش رحمان قرار دارد و از فردوس رودهایی جاری می شوند.)

**وله عن أبی سعیدٍ رضی الله عنه أنَّ النبیَّ صلى الله علیه وسلّم قال إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّهِ یَتَرَاءَوْنَ أَهْلَ الْغُرَفِ مِنْ فَوْقِهِمْ کَمَا یَتَرَاءَوْنَ الْکَوْکَبَ الدُّرِّیَّ الْغَابِرَ فِی الْأُفُقِ مِنْ الْمَشْرِقِ أَوْ الْمَغْرِبِ لِتَفَاضُلِ مَا بَیْنَهُمْ قَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ تِلْکَ مَنَازِلُ الْأَنْبِیَاءِ لَا یَبْلُغُهَا غَیْرُهُمْ قَالَ بَلَى وَالَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ رِجَالٌ آمَنُوا بِاللَّهِ وَصَدَّقُوا الْمُرْسَلِین وعن أبی مالکٍ الأشعریِّ رضی الله عنه أنَّالنبیَّ صلى الله علیه وسلّم قالإن فی الجنهِ غُرَفاًیُرَى ظاهرُها من باطِنُها وباطنُها مِن ظاهرِها أعَدَّها الله لمَنْ أطْعَمَالطعامَ وأدامَ الصیامَ وصلَّى باللیلِ والناس نیامّ**[۲۱] (ابوسعید خدری _ رضی الله عنه _ روایت می کند که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند:همانا اهل بهشت اهالی طبقات بالای سر خود را می بینند همانگونه که ستاره روشن درگذرنده را در ناحیه شرق یا غرب می بینند و این بخاطر تفاوت درجات بین آنهاست. گفتند: ای رسول خدا: آن منازل انبیاء است که شایسته غیر ایشان نیست؟ فرمودند: بلی. قسم به کسی که نفسم من به دست اوست و جایگاه مردانی است که به الله ایمان دارند و پیامبران را تصدیق کردند. و از ابی مالک اشعری _ رضی الله عنه _ روایت است که پیامبر فرمودند: همانا در بهشت مکانی وجود دارد که بیرون آن از داخل آن، و داخل آن از بیرون دیده می شود که خداوند آن را برای کسی که طعام می دهد و بر روزه گرفتن استمرار دارد و نماز شب می خواند در حالیکه مردم در خواب هستند، آماده کرده است.)

**وعن ابی موسی رضی الله عنه أن نبی صلی الله علی وسلم قَالَ إِنَّ لِلْمُؤْمِنِ فِی الْجَنَّهِ لَخَیْمَهً مِنْ لُؤْلُؤَهٍ وَاحِدَهٍ مُجَوَّفَهٍ طُولُهَا سِتُّونَ مِیلًا لِلْمُؤْمِنِ فِیهَا أَهْلُونَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ الْمُؤْمِنُ فَلَا یَرَى بَعْضُهُمْ بَعْضًا **[۲۲] (و از ابوموسی _ رضی الله عنه _ روایت است که پیامبر _صلی الله علیه و سلم _ فرمودند: برای مؤمن در بهشت خانه ای از دانه مروارید درشت است که طول آن شصت میل است برای مؤمن در آن اهالی هستند که بر ایشان می گردند بعضی از ایشان بعضی دیگر را نمی بیند.)

**وله مِن حدیث جابر رضی الله عنه أن النبیَّ صلى الله علیه وسلّم قال: إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّهِ یَأْکُلُونَ فِیهَا وَیَشْرَبُونَ وَلَا یَتْفُلُونَ وَلَا یَبُولُونَ وَلَا یَتَغَوَّطُونَ وَلَا یَمْتَخِطُونَ قَالُوا فَمَا بَالُ الطَّعَامِ؟ قَالَ جُشَاءٌ وَرَشْحٌ کَرَشْحِ الْمِسْکِ یُلْهَمُونَ التَّسْبِیحَ وَالتَّحْمِیدَ کَمَا تُلْهَمُونَ النَّفَسَ**[۲۳] (و از جابر _ رضی الله عنه _ روایت است که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند: همانا اهل بهشت در بهشت می خورند و می آشامند و آب دهان ندارند و شاش نمی کنند و قضای حاجت و آب بینی نیز ندارند. گفتند: پس آنچه از غذا ضایع می گردد چه می شود؟ فرمودند: به صورت صدایی که از معده می آید و عرقی که مانند عرق خوشبو تسبیح و حمد الله را الهام می کند همانگونه که نفس را الهام کرد، دفع می گردد.)

**وعن زیدِ بن أرقمَ رضی الله عنه أن النبی صلى الله علیه وسلّم قال: والذی نفسُ محمدٍ بیدِه إن أحدَهُمْ (یعنی أهل الجنهِ) لیُعْطَى قُوَّهَ مِائَهِ رَجُلٍ فِی الْأَکْلِ وَالشُّرْبِ وَالشَّهْوَهِ وَالْجِمَاعِ تَکُونُ حَاجَهُ أَحَدِهِمْ رَشْحاً یَفِیضُ مِنْ جِلْودِهِم کرشْحِالمسْکِ فَیَضْمُر بطنه**[۲۴] (و از زید بن ارقم _ رضی الله عنه _ روایت است که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند: قسم به کسی که نفس محمد به دست اوست به هریک از ایشان یعنی اهل بهشت قدرت صد مرد در خوردن و آشامیدن و شهوت و جماع داده می شود. حاجت هریک از ایشان عرقی است که مانند عرق خوشبویی از پوستشان خارج می گردد و شکمش کوچک می گردد.)

**وعن أنس رضی الله عنه أنَّ النبیَّ صلى الله علیه وسلّم قَالَ: لَقَابُ قَوْسِ أَحَدِکُمْ أَوْ مَوْضِعُ قَدَمٍ مِنْ الْجَنَّهِ خَیْرٌ مِنْ الدُّنْیَا وَمَا فِیهَا وَلَوْ أَنَّ امْرَأَهً مِنْ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّهِ اطَّلَعَتْ إِلَى الْأَرْضِ لَأَضَاءَتْ مَا بَیْنَهُمَا وَلَمَلَأَتْ مَا بَیْنَهُمَا رِیحًا وَلَنَصِیفُهَا یَعْنِی الْخِمَارَ خَیْرٌ مِنْ الدُّنْیَا وَمَا فِیهَا**[۲۵] (و انس _ رضی الله عنه _  از پیامبر _صلی الله علیه و سلم _ روایت می کند که فرمود: اندازه ذراع هر یک از شما یا جای قدم شما در بهشت بهتر از دنیا و آنچه در آن است و اگر زنی از زنان اهل بهشت به سوی زمین نگاه کند تمام آن را روشن می نماید و عطر خوشبویی تمام آن را می گیرد و چادری که سر او را پوشانده است از دنیا و آنچه در آن است بهتر می باشد.) و در روایت مسلم اینگونه آمده:**وعن أنس بن مالک رضی الله عنه أنَّ النبیَّ صلى الله علیه وسلّم قَالَ: إِنَّ فِی الْجَنَّهِ لَسُوقًا یَأْتُونَهَا کُلَّ جُمُعَهٍ فَتَهُبُّ رِیحُ الشَّمَالِ فَتَحْثُو فِی وُجُوهِهِمْ وَثِیَابِهِمْ فَیَزْدَادُونَ حُسْنًا وَجَمَالًا فَیَرْجِعُونَ إِلَى أَهْلِیهِمْ وَقَدْ ازْدَادُوا حُسْنًا وَجَمَالًا فَیَقُولُ لَهُمْ أَهْلُوهُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ ازْدَدْتُمْ بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالًا فَیَقُولُونَ وَأَنْتُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ ازْدَدْتُمْ بَعْدَنَا حُسْنًا وَجَمَالًا** (و از انس بن مالک _ رضی الله عنه _ از رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ روایت می کند که فرمودند: همانا در بهشت در هر جمعه بازاری است پس نسیم شمال به وزیدن درمی آید و عطر زمین بهشت در وجوه و لباسهایشان اثر می کند دلربایی و جمالشان زیاد می شود. به سوی اهلشان برمی گردند در حالیکه حسن و جمالشان زیاد شده است. اهلشان به آنها می گویند: قسم به خدا بعد از اینکه از پیش ما رفتید زیبایی و جمالتان زیاد شده است. پس می گویند: قسم به خدا شما نیز حسن و جمالتان زیاد شده است.)

**وله عن أبی سعید رضی الله عنه أنَّ النبیَّ صلى الله علیه وسلّم قالَ: إذا دخل أهل الجنهِ الجنه یُنَادِی مُنَادٍ إِنَّ لَکُمْ أَنْ تَصِحُّوا فَلَا تَسْقَمُوا أَبَدًا وَإِنَّ لَکُمْ أَنْ تَحْیَوْا فَلَا تَمُوتُوا أَبَدًا وَإِنَّ لَکُمْ أَنْ تَشِبُّوا فَلَا تَهْرَمُوا أَبَدًا وَإِنَّ لَکُمْ أَنْ تَنْعَمُوا فَلَا تَبْأَسُوا أَبَدًا فَذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ «وَنُودُوا أَنْ تِلْکُمْ الْجَنَّهُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»[۲۶] **[۲۷] (و از ابوسعید خدری _ رضی الله عنه _ روایت است که پیامبر _صلی الله علیه و سلم _ فرمودند: هنگامی که اهل بهشت وارد آن می گردند، منادی ندا می دهد: برای شما بعد از سلامتی دیگر مریضی نخواهد بود و بعد از زنده شدن هرگز نمی میرید و بعد از جوان شدن هیچ وقت پیر نمی گردید و پس از اینکه به شما نعمت داده شد هرگز سختی و نارحتی را نمی بینید. پس سخن الله تعالی را قرائت نمود: و ندا داده می شوند این همان بهشتی است که برای آنچه انجام داده بودید ارث داده می شوید.)

و در صحیحین از ابوهریره _ رضی الله عنه _ روایت است که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند:**قال اللَّهُ عزَّ وجلَّ: أَعْدَدْتُ لِعِبَادِی الصَّالِحِینَ مَا لَا عَیْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ «فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِیَ لَهُمْ مِنْ قُرَّهِ أَعْیُنٍ جَزَآءً بِمَا کَانُواْیَعْمَلُونَ»[۲۸] ** (الله عز و جل می فرمایند: برای بندگان صالحم آماده کرده ام آنچه را که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده و نه به قلب احدی خطور کرده است. پس رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ این آیه را قرائت فرمودند: هیچ نفسی نمی داند چه چیز برای ایشان از آنچه که روشنی چشم است به خاطر آنچه انجام داده اند آماده شده است.)

و از صهیب _ رضی الله عنه _ روایت است که رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمودند:**إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّهِ الْجَنَّهَ نَادَى مُنَادٍ یَا أَهْلَ الْجَنَّهِ إِنَّ لَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ مَوْعِدًا یُرِیدُ أَنْ یُنْجِزَکُمُوهُ فَیَقُولُونَ وَمَا هُوَ أَلَمْ یُثَقِّلْ مَوَازِینَنَا وَیُبَیِّضْ وُجُوهَنَا وَیُدْخِلْنَا الْجَنَّهَ وَیُجِرْنَا مِنْ النَّارِ قَالَ فَیُکْشَفُ لَهُمْ الْحِجَابُ فَیَنْظُرُونَ إِلَیْهِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَعْطَاهُمْ شَیْئًا أَحَبَّ إِلَیْهِمْ مِنْ النَّظَرِ إِلَیْهِ وَلَا أَقَرَّ بِأَعْیُنِهِمْ منه**[۲۹] وله من حدیثِ أبی سعیدٍ الخدریِّ رضی الله عنه أنَّ الله یقول لأهلِ الجنهِ:أُحِلُّ عَلَیْکُمْ رِضْوَانِی فَلَا أَسْخَطُ عَلَیْکُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا**[۳۰] (هنگامی که اهل بهشت داخل بهشت می گردند، منادی ندا می دهد ای اهل بهشت همانا برای شما نزد خداوند زیادتر از آنچه وعده داده است وجود دارد که می خواهد به آن وفا کند. می گویند: آن چیست؟ آیا زیادتر از این هم که به ما داده است که وجوه ما را نورانی کرد و ما را داخل بهشت نمود و پروردگار آتش نجاتمان داد وجود دارد؟ رسول الله _صلی الله علیه و سلم_ فرمود: حجاب از بین می رود پس به سوی او نگاه می کنند. قسم به خدا هیچ چیز به آنها عطا نشده بود که به اندازه نگاه کردن به پروردگار نزد آنها دوست داشتنی تر باشد و چشمانشان را پیوسته از او برنمی داشتند.و در روایت سعید خدری _ رضی الله عنه _ آمده: الله جل جلاله به اهل بهشت می گویند: بهشت را بر شما حلال کردم و از این به بعد هرگز از شما خشمگین نمی گردم.)

اللَّهُمَّ ارزقنا الخُلْدَ فی جنانِک، وأحِلَّ علینا فیها رضوانَک، وارزقْنالَذَّه النظرِ إلى وجهک والشوقَ إلى لقائک من غیرِ ضرَّاءَ مُضِرَّه ولا فتنهٍمُضلهٍ.


اللَّهُمَّ صلِّ وسلَّم وبارِکْ على عبدِک ونبیِّک محمدٍ وعلىآلِهِ وأصحابِه أجمعین


تألیف: محمد بن صالح العثیمین _ رحمه الله _

مترجم: عبدالملیک

 

 

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی